wiadomo

Pełna humoru komedia romantyczna, pozwalająca na chwilę zapomnienia i oderwania się od życia codziennego. Reżyserem filmu jest Bart Freundlich, osoba która na swoim koncie nie posiada wielu sukcesów filmowych. Co pokazuje, że nie tylko „znani i lubiani” reżyserowie mogą wyprodukować coś na miarę światowego sukcesu, ale również Ci bardziej przeciętni, których nazwiska znajdują się ciut niżej w hierarchii. Główna bohaterka Sandy jest kobietą, która prowadzi ustabilizowane życie. Ma męża i dwójkę dzieci, a w jej życiu codziennym nie pojawiają się żadne kłopoty. czytaj dalej
Comments ()

Jak dotąd wszystkie filmy o których pisałam na Hitosferze oceniałam pozytywnie i dawałam im wysokie noty. Moim zdaniem łatwiej jest pisać o filmach, które nam się podobają, niż o takich które są nudne i mało ciekawe, a czasem nawet głupie. Czasem wychodzimy z kina z niesmakiem oraz przeświadczeniem o zmarnowanym czasie i pieniądzach, więc żeby Wam tego zaoszczędzić napisałam recenzję o filmie "Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy: Złodziej pioruna". Skuszona reklamą i zadziwiającym plakatem wybrałam się ostatnio na ten film do kina. Opowiada on historię nastolatka, który wiedzie sobie spokojne życie dopóki nie dowiaduje się, że jego ojcem jest nie kto inny jak król mórz i oceanów Posejdon. czytaj dalej
Comments ()

Reżyserką tego filmu jest osoba, na koncie której znajduje się mnóstwo dobrych produkcji, chociażby taka jak “Holiday”. Film ten zdobył dość duży rozgłos, wydano niezliczenie wiele recenzji na jego temat, sprzedano miliony biletów. A wszystko to pokazuje jakość tejże produkcji. „To skomplikowane” jest komedią romantyczną w wielkim stylu. Przedstawia losy Jane, która jest rozwódką próbującą poradzić sobie z tym, w życiu codziennym. Jest matką trojga wspaniałych dzieci. I z boku przygląda się życiu swojego byłego męża, który radzi sobie niesamowicie dobrze z młodszą o kilkanaście lat, drugą żoną. czytaj dalej
Comments ()

Jeszcze nie ucichły echa znakomitego „Rewersu” Borysa Lankosza a ponownie polski twórca wtrąca nas w czeluście komunistycznej Polski z wszechobecną bezpieką. Jan Kidawa-Błoński podejmując w swojej „Różyczce” ten trudny temat, próbuje zobrazować niechlubną, nie do końca rozliczoną część naszej historii obtaczając ją miłosną tragedią. Mnogość takich filmów w ostatnim czasie powoduje u mnie nieodparte wrażenie, iż nasze kino zaczyna namiętnie odgarniać stwardniałą skorupę tego systemu represji. czytaj dalej
Comments ()

Z zaciekawieniem śledziłam rozdanie Złotych Globów mimo tego, iż niektórych nominowanych filmów nie miałam możliwości oglądać. Trzymałam kciuki za "Avatara" choć chyba niepotrzebnie, gdyż doskonale sobie poradził. Zbliżają się Oskary, a ja zmieniłam swój typ. Nie wiem czy urok osobisty i powalający uśmiech głównego bohatera. Czy może sentyment do ukochanego filmu z lat młodości o lekarzach z ostrego dyżuru, zmusza mnie do tego, aby z całych sił kibicować filmowi Jasona Reitmana „W chmurach” z Georgem Clooneyem w roli głównej. czytaj dalej
Comments ()

Muszę poinformować, iż Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej (Academy of Motion Picture Arts and Sciences), czyli instytucja, która przyznaje coroczne nagrody nazywane powszechnie Oscarami, schodzi na psy. Film "The Hurt Locker. W pułapce wojny" dostał aż sześć Oscarów w kategoriach: a) najlepszy film (???!!) b) najlepszy reżyser (???) c) najlepszy scenariusz oryginalny (?) d) najlepszy montaż (??) e) najlepszy dźwięk (???) f) najlepszy montaż dźwięku (???) A szczerze powiedziawszy to nie do końca jestem jestem pewien czy zasłużył na 1/3 z tych statuetek. czytaj dalej
Comments ()

John Travolta niezmiennie kojarzy mi się z roztańczonym aktorem. Przed oczami stają mi sceny z "Gorączki sobotniej nocy" czy "Greese". Nie sposób również nie wspomnieć o słynnej już scenie z Umą Thurman w "Pulp fiction", gdzie duet aktorów tańczy twista. W ostatnich latach zapomniałam jednak o tym aktorze. Nie miałam okazji widzieć jego nowych kreacji. Johna Travoltę ponownie odkryłam w nieco innym wcieleniu, w filmie "Pozdrowienia z Paryża" (From Paris With Love). czytaj dalej
Comments ()

Jackie Chan gra Boba Ho - nieudacznika, frajera w ulizanych włosach i okularach. Brakuje mu gustu, chodzi ciągle w wytartym swetrze. Jest nudnym sprzedawcą długopisów nic wiec dziwnego, że dzieci jego ukochanej nie darzą go szacunkiem i sympatią. Jednak kobieta, która potrzebuje statecznego i ułożonego mężczyzny u swojego boku, uwielbia z nim spędzać czas. Pewnego razu niespodziewanie musi wyjechać i zostawia wściekłe i bardzo złe dzieci ze swoim nieudolnym sąsiadem. No tak zapomniałam wspomnieć, że pod przykrywką grzecznego i miłego sąsiada, kryje się agent CIA. Kiedy wszytko zaczyna się układać i dzieciaki zaczynają traktować go po przyjacielsku pojawia się jego największy wróg, który przysparza naszemu agentowi wiele problemów. czytaj dalej
Comments ()

Czy zastanawialiście się kiedyś czym jest chrześcijaństwo, czy prawdy które wyznajemy są słuszne, czy zasady których przestrzegamy są godne naśladowania. Już od maleńkości uczymy się jak powstała nasza religia , ile to krzywd i cierpień doznali pierwsi chrześcijanie w obronie naszej wiary. Wszystkie dzieła literackie ukazują wiecznie prześladowanych wyznawców Jezusa często bezradnych i bezbronnych w swoim cierpieniu. Moje wyobrażenie o tamtych czasach było ukształtowane na tych właśnie książkach, natomiast film Agora zmienił w pewnym stopniu mój światopogląd. czytaj dalej
Comments ()

Początek jak z dobrze zapowiadającego się horroru. W takie rejony przeniósł widza Martin Scorsese w swoim kolejnym thrillerze pt. „Wyspa Tajemnic”. Do tak mrocznych obszarów ten jeden z największych reżyserów współczesnego kina w swojej twórczości jeszcze nie docierał. Chcąc swoje spostrzeżenia dotyczące tego obrazu ubrać w metaforę to mógłbym go porównać do balonu który nadmuchiwany powiększa się do coraz większych rozmiarów i unosi szybko do góry. Jest jednak nieszczelny i w miarę upływu czasu coraz niżej dryfuje nad ziemią. czytaj dalej
Comments ()

Piszę do Ciebie tych parę linijek, żebyś wiedział, że do Ciebie piszę. Jak ten list dostaniesz, to znaczy, że do...
Comments ()

12 sierpnia. Przeprowadziliśmy się do naszego nowego domu. Boże, jak tu pięknie! Drzewa wokół wyglądają tak majestatycznie. Wprost nie...
Comments ()

Jak opowiedzieć prostą, banalną historię jakich wiele, żeby przykuć widza od pierwszych do ostatnich minut filmu? Na te pytanie na pewno potrafi odpowiedzieć Lone Scherfig, duńska twórczyni obrazu „Była sobie dziewczyna”. Przenosząc nas w lata sześćdziesiąte reżyserka pokazuje jak 17-letnia Jenny (Carey Mulligan) ulega czarowi trzydziestoparoletniego Davida (Peter Sarsgaard), który widząc ją stojącą w strugach deszczu ze swoją wiolonczelą śmiało i niezwykle inteligentnie proponuje podwiezienie. czytaj dalej
Comments ()

Dwa tygodnie temu były moje trzydzieste (z hakiem) urodziny, ale jakby nikt tego nie zauważył. Miałem nadzieje, że rano przy...
Comments ()

Kolejny numer z tańczącymi na golasa panami. Tym razem zamiast baloników zostały użyte talerze. Taniec został wykonany w trakcie...
Comments ()